Adem nimaniRapsodi i mirë nuk e prishë këngën për pare
2 min čitanja
Adem nimani
Rapsodi i mirë nuk e prishë këngën për pare
💡 Reakcije čitalacaUčitavamo…
Rapsodët tanë, para një shekulli këndonin më mirë se sot dhe ishin shumë me të sinqertë se që janë rapsodët e tashëm.Për habi, zgjedhja e renditja e fjalëve, e rimës dhe ritmit dikur ishte në nivel shumë më të lartë artistik së që është sot.Nder shkaqet themelore sa duket tash është fitimi që realizohet nga rapsodët që dikur këndonin vetëm për qejf, pa pagesë. Këndonin për mikun dhe shokun, për jaranin e shoqërinë.Shumë njerëz duke parë fitimin ju vërsulën këngës me pak talent, e fare më pak dije, duke menduar se mund të këndoj kushdo ku të mundet. Nëse analizojmë tekstet e këngëve të kënduara para 100 vjetësh janë larg më të bukura se ato që krijohen në këtë kohë. Sapo doli fjala për mbrojtjen e të drejtës autoriale u ba nami i zi. Megjithëse dihet se të njëjtat këngë i këndojnë shumica e rapsodëve, ata duke pretenduar se një këngë është e tyre vetëm e prishin një varg apo dy tri fjalë të këngës së rivalit pretendues dhe i grahin çiftelisë. Ka shembuj pa fund për këtë. Shumë rapsodë janë kokëfortë dhe as nuk duan të mësojnë.Dihet, për shumë vite, disa rapsodi janë kënduar fshehtas nga të dy anët e të njëjtës shoqëri. Në njërën anë nga pushteti, por në anën tjetër edhe nga një pjesë e rrethit shoqëror, të cilit me siguri nuk i pëlqente teksti i një rapsodie të caktuar. Jo pak herë dhe jo pak rapsodë janë gjendur ngushtë shumë herë kur dikush nga miqtë apo mikpritësi ka kërkuar një këngë që ishte ndaluar nga pushteti i kohës.Jo pak herë, ka ndodhë që rapsodi ngadalë të pyeste në vesh të zotin e festës se a guxon me këndua një këngë të caktuar pa rrezikuar as të zotin e shtëpisë e as rapsodin.Nuk është i vetmi rapsodi Rifat Dragaj nga fshati Leçinë që ka provuar dënimin me burg për këngën e Sinan Shalakut po nga Leçina. Ky rast është i mëvonshëm krahasuar me rapsoditë për Selman Kadrinë e Dan Derocin. Por edhe shumë më herët kënget e Ahmet Delisë, e Azem Bejtës, dhe pas tyre ajo e Bec Sinanit, janë kënduar me frikë nga pushteti dhe jo vetëm nga pushteti por edhe nga h
Te
TelegrafiIzvorni izdavač
Imaš stručno mišljenje ili uvid iz prve ruke?
Pošalji svoju analizu, reakciju ili repliku i pridruži se mreži nezavisnih autora Balkan.news.
Rapsodët tanë, para një shekulli këndonin më mirë se sot dhe ishin shumë me të sinqertë se që janë rapsodët e tashëm.Për habi, zgjedhja e renditja e fjalëve, e rimës dhe ritmit dikur ishte në nivel shumë më të lartë artistik së që është sot.Nder shkaqet themelore sa duket tash është fitimi që realizohet nga rapsodët që dikur këndonin vetëm për qejf, pa pagesë. Këndonin për mikun dhe shokun, për jaranin e shoqërinë.Shumë njerëz duke parë fitimin ju vërsulën këngës me pak talent, e fare më pak dije, duke menduar se mund të këndoj kushdo ku të mundet. Nëse analizojmë tekstet e këngëve të kënduara para 100 vjetësh janë larg më të bukura se ato që krijohen në këtë kohë. Sapo doli fjala për mbrojtjen e të drejtës autoriale u ba nami i zi. Megjithëse dihet se të njëjtat këngë i këndojnë shumica e rapsodëve, ata duke pretenduar se një këngë është e tyre vetëm e prishin një varg apo dy tri fjalë të këngës së rivalit pretendues dhe i grahin çiftelisë. Ka shembuj pa fund për këtë. Shumë rapsodë janë kokëfortë dhe as nuk duan të mësojnë.Dihet, për shumë vite, disa rapsodi janë kënduar fshehtas nga të dy anët e të njëjtës shoqëri. Në njërën anë nga pushteti, por në anën tjetër edhe nga një pjesë e rrethit shoqëror, të cilit me siguri nuk i pëlqente teksti i një rapsodie të caktuar. Jo pak herë dhe jo pak rapsodë janë gjendur ngushtë shumë herë kur dikush nga miqtë apo mikpritësi ka kërkuar një këngë që ishte ndaluar nga pushteti i kohës.Jo pak herë, ka ndodhë që rapsodi ngadalë të pyeste në vesh të zotin e festës se a guxon me këndua një këngë të caktuar pa rrezikuar as të zotin e shtëpisë e as rapsodin.Nuk është i vetmi rapsodi Rifat Dragaj nga fshati Leçinë që ka provuar dënimin me burg për këngën e Sinan Shalakut po nga Leçina. Ky rast është i mëvonshëm krahasuar me rapsoditë për Selman Kadrinë e Dan Derocin. Por edhe shumë më herët kënget e Ahmet Delisë, e Azem Bejtës, dhe pas tyre ajo e Bec Sinanit, janë kënduar me frikë nga pushteti dhe jo vetëm nga pushteti por edhe nga h
