KomplimentetNuk e dëgjuan shpesh “të dua”: Këto zakone i ndjekin edhe kur rriten
2 min čitanja
Komplimentet
Nuk e dëgjuan shpesh “të dua”: Këto zakone i ndjekin edhe kur rriten
💡 Reakcije čitalacaUčitavamo…
Nga sikleti ndaj komplimenteve te vështirësia për të kërkuar ndihmë – disa modele të hershme mund të ndikojnë në mënyrën si ndërtojmë afërsinë me të tjerëtTë rritesh me prindër që rrallë ose kurrë nuk thonë “të dua” mund të ndikojë ndjeshëm në mënyrën se si një fëmijë e përjeton afërsinë dhe lidhjen me të tjerët. Edhe kur prindërit e tregojnë dashurinë në forma të tjera, mungesa e shprehjeve të drejtpërdrejta të ndjenjave mund ta bëjë më të vështirë që fëmija të mësojë t’i njohë dhe t’i shprehë emocionet e veta.Modelet e formuara në fëmijëri shpesh vazhdojnë edhe në moshën madhore dhe mund të ndikojnë në marrëdhëniet romantike, miqësore dhe familjare. Përvojat ndryshojnë nga një person te tjetri, por disa sjellje shfaqen më shpesh te njerëzit që janë rritur në familje ku për ndjenjat është folur pak, shkruan YourTango.Ndihen në siklet kur marrin komplimenteNjerëzit që janë rritur pa shumë fjalë ngrohtësie shpesh nuk dinë si të reagojnë kur dikush i lavdëron. Një kompliment mund t’i vërë në siklet, sepse nuk janë mësuar me këtë lloj vëmendjeje.Kur dikush u thotë se duken mirë apo vlerëson diçka që kanë bërë, ata mund ta minimizojnë komplimentin, ta kthejnë në shaka ose të ndryshojnë temën. Ndonjëherë mund të mendojnë se personi tjetër po sillet vetëm me mirësjellje.E kanë të vështirë të thonë “të dua”Nëse gjatë fëmijërisë nuk i kanë dëgjuar shpesh këto fjalë, disa njerëz e kanë më të vështirë t’i thonë të parët në një lidhje. Mund të kenë frikë se po tregohen tepër emocionalë ose se ndjenjat e tyre nuk do të jenë të ndërsjella.Prandaj, dashurinë shpesh e shprehin me vepra: ndihmojnë, tregojnë kujdes, qëndrojnë pranë personit të dashur në momente të vështira. Mund t’u duhet më shumë kohë që të ndihen të sigurt për të folur hapur për emocionet.Shmangin kërkimin e mbështetjesKush është mësuar që në fëmijëri t’i përballojë vetë problemet, shpesh e vazhdon këtë model edhe si i rritur. Persona të tillë mund ta shtypin trishtimin, frikën ose shqetësimin dhe t’i thonë vetes
Te
TelegrafiIzvorni izdavač
Imaš stručno mišljenje ili uvid iz prve ruke?
Pošalji svoju analizu, reakciju ili repliku i pridruži se mreži nezavisnih autora Balkan.news.
Nga sikleti ndaj komplimenteve te vështirësia për të kërkuar ndihmë – disa modele të hershme mund të ndikojnë në mënyrën si ndërtojmë afërsinë me të tjerëtTë rritesh me prindër që rrallë ose kurrë nuk thonë “të dua” mund të ndikojë ndjeshëm në mënyrën se si një fëmijë e përjeton afërsinë dhe lidhjen me të tjerët. Edhe kur prindërit e tregojnë dashurinë në forma të tjera, mungesa e shprehjeve të drejtpërdrejta të ndjenjave mund ta bëjë më të vështirë që fëmija të mësojë t’i njohë dhe t’i shprehë emocionet e veta.Modelet e formuara në fëmijëri shpesh vazhdojnë edhe në moshën madhore dhe mund të ndikojnë në marrëdhëniet romantike, miqësore dhe familjare. Përvojat ndryshojnë nga një person te tjetri, por disa sjellje shfaqen më shpesh te njerëzit që janë rritur në familje ku për ndjenjat është folur pak, shkruan YourTango.Ndihen në siklet kur marrin komplimenteNjerëzit që janë rritur pa shumë fjalë ngrohtësie shpesh nuk dinë si të reagojnë kur dikush i lavdëron. Një kompliment mund t’i vërë në siklet, sepse nuk janë mësuar me këtë lloj vëmendjeje.Kur dikush u thotë se duken mirë apo vlerëson diçka që kanë bërë, ata mund ta minimizojnë komplimentin, ta kthejnë në shaka ose të ndryshojnë temën. Ndonjëherë mund të mendojnë se personi tjetër po sillet vetëm me mirësjellje.E kanë të vështirë të thonë “të dua”Nëse gjatë fëmijërisë nuk i kanë dëgjuar shpesh këto fjalë, disa njerëz e kanë më të vështirë t’i thonë të parët në një lidhje. Mund të kenë frikë se po tregohen tepër emocionalë ose se ndjenjat e tyre nuk do të jenë të ndërsjella.Prandaj, dashurinë shpesh e shprehin me vepra: ndihmojnë, tregojnë kujdes, qëndrojnë pranë personit të dashur në momente të vështira. Mund t’u duhet më shumë kohë që të ndihen të sigurt për të folur hapur për emocionet.Shmangin kërkimin e mbështetjesKush është mësuar që në fëmijëri t’i përballojë vetë problemet, shpesh e vazhdon këtë model edhe si i rritur. Persona të tillë mund ta shtypin trishtimin, frikën ose shqetësimin dhe t’i thonë vetes
