FëmijëtKa mundësi, por nuk paguan alimentacionin: Çfarë fshihet pas “nuk ia jap paratë ish-it”
2 min čitanja
Fëmijët
Ka mundësi, por nuk paguan alimentacionin: Çfarë fshihet pas “nuk ia jap paratë ish-it”
💡 Reakcije čitalacaUčitavamo…
Pas divorcit mund të përfundojë lidhja e çiftit, por jo përgjegjësia ndaj fëmijës – dhe pikërisht këtu shumë prindër i ngatërrojnë dy gjëra që nuk duhet të përzihen “Nuk ia jap asaj paratë” është një nga fjalitë që dëgjohet shpesh pas një divorci, sikur alimentacioni të ishte një dhuratë për ish-partnerin dhe jo para të destinuara për fëmijën që çdo ditë ha, rritet, shkon në shkollë, ka nevojë për rroba, ilaçe, aktivitete dhe shumë gjëra të tjera që nuk mund të presin derisa të rriturit të zgjidhin konfliktet mes tyre. Megjithatë, është e rëndësishme të bëhet një dallim i qartë: jo çdo prind që nuk paguan ose vonon pagesën e alimentacionit është në të njëjtën situatë. Ka prindër që realisht nuk kanë mundësi financiare dhe ka të tjerë që kanë të ardhura, por vendosin të mos marrin pjesë në mbajtjen e fëmijës për shkak të konfliktit me ish-partnerin. Kur paratë shndërrohen në vazhdim të konfliktitTe prindërit që kanë mundësi financiare, por refuzojnë të paguajnë, shpesh problemi nuk qëndron vetëm te paratë. Në plan të parë mund të dalin zemërimi, ndjenja e refuzimit, mllefi, dëshira për hakmarrje ose vështirësia për ta pranuar përfundimin e marrëdhënies.Në atë moment alimentacioni nuk shihet më si kontribut për fëmijën, por si “para që po i jepen ish-gruas” ose “ish-burrit”. Kështu, marrëdhënia e përfunduar e çiftit vazhdon të ndikojë në vendimet që lidhen me fëmijën. Prindi mund ta bindë veten se po lufton me ish-partnerin, por ndërkohë pasojat e kësaj lufte i përjeton fëmija. Nevojat e tij nuk bëhen më të vogla vetëm sepse marrëdhënia mes të rriturve është dëmtuar. Çifti mund të ndahet, prindërit joPas divorcit njerëzit nuk janë më partnerë, por mbeten prindër të të njëjtit fëmijë.Kjo duket e thjeshtë në teori, por emocionalisht mund të jetë shumë më e vështirë. Një person mund ta ketë pranuar juridikisht përfundimin e martesës, por të vazhdojë ta përjetojë ish-partnerin përmes zemërimit, poshtërimit ose ndjenjës së padrejtësisë.Pikërisht këtu kërkohet ndarja mes dy
Te
TelegrafiIzvorni izdavač
Imaš stručno mišljenje ili uvid iz prve ruke?
Pošalji svoju analizu, reakciju ili repliku i pridruži se mreži nezavisnih autora Balkan.news.
Pas divorcit mund të përfundojë lidhja e çiftit, por jo përgjegjësia ndaj fëmijës – dhe pikërisht këtu shumë prindër i ngatërrojnë dy gjëra që nuk duhet të përzihen “Nuk ia jap asaj paratë” është një nga fjalitë që dëgjohet shpesh pas një divorci, sikur alimentacioni të ishte një dhuratë për ish-partnerin dhe jo para të destinuara për fëmijën që çdo ditë ha, rritet, shkon në shkollë, ka nevojë për rroba, ilaçe, aktivitete dhe shumë gjëra të tjera që nuk mund të presin derisa të rriturit të zgjidhin konfliktet mes tyre. Megjithatë, është e rëndësishme të bëhet një dallim i qartë: jo çdo prind që nuk paguan ose vonon pagesën e alimentacionit është në të njëjtën situatë. Ka prindër që realisht nuk kanë mundësi financiare dhe ka të tjerë që kanë të ardhura, por vendosin të mos marrin pjesë në mbajtjen e fëmijës për shkak të konfliktit me ish-partnerin. Kur paratë shndërrohen në vazhdim të konfliktitTe prindërit që kanë mundësi financiare, por refuzojnë të paguajnë, shpesh problemi nuk qëndron vetëm te paratë. Në plan të parë mund të dalin zemërimi, ndjenja e refuzimit, mllefi, dëshira për hakmarrje ose vështirësia për ta pranuar përfundimin e marrëdhënies.Në atë moment alimentacioni nuk shihet më si kontribut për fëmijën, por si “para që po i jepen ish-gruas” ose “ish-burrit”. Kështu, marrëdhënia e përfunduar e çiftit vazhdon të ndikojë në vendimet që lidhen me fëmijën. Prindi mund ta bindë veten se po lufton me ish-partnerin, por ndërkohë pasojat e kësaj lufte i përjeton fëmija. Nevojat e tij nuk bëhen më të vogla vetëm sepse marrëdhënia mes të rriturve është dëmtuar. Çifti mund të ndahet, prindërit joPas divorcit njerëzit nuk janë më partnerë, por mbeten prindër të të njëjtit fëmijë.Kjo duket e thjeshtë në teori, por emocionalisht mund të jetë shumë më e vështirë. Një person mund ta ketë pranuar juridikisht përfundimin e martesës, por të vazhdojë ta përjetojë ish-partnerin përmes zemërimit, poshtërimit ose ndjenjës së padrejtësisë.Pikërisht këtu kërkohet ndarja mes dy
