Alain robertAlain Robert, njeriu që ngjitet pa litar aty ku shumica nuk guxojnë as të shikojnë poshtë
2 min čitanja
Alain robert
Alain Robert, njeriu që ngjitet pa litar aty ku shumica nuk guxojnë as të shikojnë poshtë
💡 Reakcije čitalacaUčitavamo…
Para se bota ta njihte duke u ngjitur në fasadat e rrokaqiejve, francezi sfidonte shkëmbinjtë me duar të zhveshura. Një rënie e tmerrshme, pesë ditë në koma dhe paralajmërimi i mjekëve se mund të mos ngjitej më nuk e ndalën. Sot, në moshën 64-vjeçare, Alain Robert vazhdon një jetë ku mes tij dhe humnerës shpesh nuk ka as litar, as rrjetë sigurieKa një çast në ngjitje kur toka pushon së qeni vend ku mund të kthehesh lehtë.Poshtë nuk ka dyshek. Nuk ka litar që të kapë. Nuk ka partner që të mbajë. Ka vetëm gishtat, këmbët, sipërfaqen përpara dhe vendimin se ku do ta vendosësh dorën tjetër.Për Alain Robert, ky nuk është një skenar filmi. Është mënyra se si ka kaluar një pjesë të madhe të jetës.Shumica e njohin francezin si “French Spider-Man”, njeriun që është shfaqur në fasadat e disa prej ndërtesave më të njohura në botë. Por historia e tij nuk nisi mes xhamit dhe betonit. Shumë përpara rrokaqiejve, Robert kishte mësuar ta njihte frikën në një mjedis edhe më të paparashikueshëm: shkëmbin, transmeton Telegrafi. View this post on Instagram A post shared by Alain Robert | Legendary Free Solo Climber (@alainrobertofficial) Para betonit ishte shkëmbiRobert ka treguar se, kur ishte fëmijë, kishte frikë nga lartësitë dhe nuk ishte veçanërisht i sigurt në vete. Pikërisht ngjitja u bë një mënyrë për t’u përballur me atë frikë.Në adoleshencë nisi të ushtrohej në shkëmbinjtë pranë shtëpisë së tij në Francën jugore. Me kalimin e viteve kaloi te një nga format më të rrezikshme të këtij sporti: free solo, ngjitje pa litar dhe pa sistem sigurimi.Dhe nuk bëhej fjalë vetëm për rrugë të thjeshta.Robert u bë i njohur në botën e ngjitjes për tentativa dhe ngjitje shumë të vështira në shkëmb, shumë përpara se kamerat ta ndiqnin në fasadat e ndërtesave. Fama urbane erdhi më vonë, por baza e gjithçkaje ishte guri, lëvizja e trupit dhe aftësia për të lexuar sipërfaqen centimetër pas centimetri.Por pastaj erdhi dita që mund t’i kishte dhënë fund gjithçkaje. View this post on Instagram A post
Te
TelegrafiIzvorni izdavač
Imaš stručno mišljenje ili uvid iz prve ruke?
Pošalji svoju analizu, reakciju ili repliku i pridruži se mreži nezavisnih autora Balkan.news.
Para se bota ta njihte duke u ngjitur në fasadat e rrokaqiejve, francezi sfidonte shkëmbinjtë me duar të zhveshura. Një rënie e tmerrshme, pesë ditë në koma dhe paralajmërimi i mjekëve se mund të mos ngjitej më nuk e ndalën. Sot, në moshën 64-vjeçare, Alain Robert vazhdon një jetë ku mes tij dhe humnerës shpesh nuk ka as litar, as rrjetë sigurieKa një çast në ngjitje kur toka pushon së qeni vend ku mund të kthehesh lehtë.Poshtë nuk ka dyshek. Nuk ka litar që të kapë. Nuk ka partner që të mbajë. Ka vetëm gishtat, këmbët, sipërfaqen përpara dhe vendimin se ku do ta vendosësh dorën tjetër.Për Alain Robert, ky nuk është një skenar filmi. Është mënyra se si ka kaluar një pjesë të madhe të jetës.Shumica e njohin francezin si “French Spider-Man”, njeriun që është shfaqur në fasadat e disa prej ndërtesave më të njohura në botë. Por historia e tij nuk nisi mes xhamit dhe betonit. Shumë përpara rrokaqiejve, Robert kishte mësuar ta njihte frikën në një mjedis edhe më të paparashikueshëm: shkëmbin, transmeton Telegrafi. View this post on Instagram A post shared by Alain Robert | Legendary Free Solo Climber (@alainrobertofficial) Para betonit ishte shkëmbiRobert ka treguar se, kur ishte fëmijë, kishte frikë nga lartësitë dhe nuk ishte veçanërisht i sigurt në vete. Pikërisht ngjitja u bë një mënyrë për t’u përballur me atë frikë.Në adoleshencë nisi të ushtrohej në shkëmbinjtë pranë shtëpisë së tij në Francën jugore. Me kalimin e viteve kaloi te një nga format më të rrezikshme të këtij sporti: free solo, ngjitje pa litar dhe pa sistem sigurimi.Dhe nuk bëhej fjalë vetëm për rrugë të thjeshta.Robert u bë i njohur në botën e ngjitjes për tentativa dhe ngjitje shumë të vështira në shkëmb, shumë përpara se kamerat ta ndiqnin në fasadat e ndërtesave. Fama urbane erdhi më vonë, por baza e gjithçkaje ishte guri, lëvizja e trupit dhe aftësia për të lexuar sipërfaqen centimetër pas centimetri.Por pastaj erdhi dita që mund t’i kishte dhënë fund gjithçkaje. View this post on Instagram A post
