Florin LataPas rezultateve të PISA-s, bashkë me shqetësimin nisi edhe tallja. U shpërndanë pyetje të cilat dukeshin të lehta; u bënë shaka me përgjigjet dhe nxënësit tanë u kthyen në objekt përqeshjeje.Fëmijët tanë nuk janë budallenj.Nëse shumë prej tyre e kanë të vështirë ta kuptojnë një tekst, ta përdorin matematikën në një situatë të zakonshme apo ta zbatojnë atë që kanë mësuar, përgjegjësia nuk mund t’u lihet vetëm atyre. Sistemin nuk e kanë ndërtuar fëmijët. Ne ua kemi ndërtuar.Nuk jam ekspert i arsimit. Jam prind dhe qytetar. Disa gjëra shihen edhe pa qenë specialist.Ne si prindër kemi ambicie të mëdha për fëmijët tanë. Duam të shkollohen, të kenë profesion, të jetojnë më mirë se ne. Punojmë shumë për t’ua krijuar kushtet që vetë ndoshta nuk i kemi pasur.Por, shpesh kushtet i kuptojmë si gjëra që mund të blihen.Dëgjon prindin të thotë se fëmijës ia ka plotësuar të gjitha. Ka dhomën e vet, libra, kompjuter, tablet, telefon, kurse. Kur e pyet sa kohë kalon me të, a e di çfarë po mëson, ku po ngec dhe kur është ulur për herë të fundit të punojë bashkë me të, përgjigjja ndryshon.Edhe unë e gjej veten në këtë kritikë. Është shumë më e lehtë t’i blesh fëmijës diçka sesa t’ia japësh kohën tënde. Edhe unë e kam lënë me telefon, sepse ka qenë më e lehtë se të ulem me të.Në përpjekje për t’i rritur ndryshe nga si jemi rritur ne, nganjëherë kemi kaluar edhe në skajin tjetër. U japim shumë liri në një moshë kur ende kanë nevojë për kufij, drejtim dhe kërkesë. Fëmija nuk mund ta ketë lirinë e të rriturit pa përgjegjësinë e të rriturit. Prindi nuk është vetëm ai që krijon kushte. Është edhe ai që vendos kufij, kërkon përpjekje dhe, kur duhet, thotë jo.Nëse kemi ambicie për fëmijët tanë, nuk mjafton t’ua blejmë mjetet. Duhet të presim diçka edhe prej tyre.Por, përgjegjësia nuk mbaron në shtëpi.Për vite me radhë e kemi ulur figurën e mësimdhënësit. E kemi përqeshur profesionin, e kemi politizuar punësimin dhe kemi folur për mësimdhënësit sikur të ishin pjesë e problemit që du
Te
TelegrafiIzvorni izdavač
Imaš stručno mišljenje ili uvid iz prve ruke?
Pošalji svoju analizu, reakciju ili repliku i pridruži se mreži nezavisnih autora Balkan.news.
Florin LataPas rezultateve të PISA-s, bashkë me shqetësimin nisi edhe tallja. U shpërndanë pyetje të cilat dukeshin të lehta; u bënë shaka me përgjigjet dhe nxënësit tanë u kthyen në objekt përqeshjeje.Fëmijët tanë nuk janë budallenj.Nëse shumë prej tyre e kanë të vështirë ta kuptojnë një tekst, ta përdorin matematikën në një situatë të zakonshme apo ta zbatojnë atë që kanë mësuar, përgjegjësia nuk mund t’u lihet vetëm atyre. Sistemin nuk e kanë ndërtuar fëmijët. Ne ua kemi ndërtuar.Nuk jam ekspert i arsimit. Jam prind dhe qytetar. Disa gjëra shihen edhe pa qenë specialist.Ne si prindër kemi ambicie të mëdha për fëmijët tanë. Duam të shkollohen, të kenë profesion, të jetojnë më mirë se ne. Punojmë shumë për t’ua krijuar kushtet që vetë ndoshta nuk i kemi pasur.Por, shpesh kushtet i kuptojmë si gjëra që mund të blihen.Dëgjon prindin të thotë se fëmijës ia ka plotësuar të gjitha. Ka dhomën e vet, libra, kompjuter, tablet, telefon, kurse. Kur e pyet sa kohë kalon me të, a e di çfarë po mëson, ku po ngec dhe kur është ulur për herë të fundit të punojë bashkë me të, përgjigjja ndryshon.Edhe unë e gjej veten në këtë kritikë. Është shumë më e lehtë t’i blesh fëmijës diçka sesa t’ia japësh kohën tënde. Edhe unë e kam lënë me telefon, sepse ka qenë më e lehtë se të ulem me të.Në përpjekje për t’i rritur ndryshe nga si jemi rritur ne, nganjëherë kemi kaluar edhe në skajin tjetër. U japim shumë liri në një moshë kur ende kanë nevojë për kufij, drejtim dhe kërkesë. Fëmija nuk mund ta ketë lirinë e të rriturit pa përgjegjësinë e të rriturit. Prindi nuk është vetëm ai që krijon kushte. Është edhe ai që vendos kufij, kërkon përpjekje dhe, kur duhet, thotë jo.Nëse kemi ambicie për fëmijët tanë, nuk mjafton t’ua blejmë mjetet. Duhet të presim diçka edhe prej tyre.Por, përgjegjësia nuk mbaron në shtëpi.Për vite me radhë e kemi ulur figurën e mësimdhënësit. E kemi përqeshur profesionin, e kemi politizuar punësimin dhe kemi folur për mësimdhënësit sikur të ishin pjesë e problemit që du
