Darren richman“Jam shkrimtar, por pastaj askush nuk është i përsosur”: Si e pushtoi Billy Wilder, Holivudin
2 min čitanja
Darren richman
“Jam shkrimtar, por pastaj askush nuk është i përsosur”: Si e pushtoi Billy Wilder, Holivudin
💡 Reakcije čitalacaUčitavamo…
Nga rrënjët si emigrant te një titan i kinemasë moderne duke shkruar klasikë si Dëmshpërblim i dyfishtë [Double Indemnity], Disave u pëlqen e nxehtë [Some Like It Hot] dhe Apartamenti [The Apartment], një retrospektivë e re shënon karrierën e jashtëzakonshme të babait të [zhanrit] film noir-it.Nga: Darren Richman / The Guardian Përkthimi: Telegrafi.comSi të gjithë të mbijetuarit, Billy Wilderi nuk harroi kurrë nga vinte ose çfarë kishte lënë pas. Lindi në fillim të shekullit XX në Austro-Hungari dhe vdiq në fillim të shekullit XXI në Kaliforni, ndërsa mbishkrimi në gurin e varrit të tij i referohet vargut të tij më të famshëm: “Jam shkrimtar, por pastaj askush nuk është i përsosur”. Megjithatë, Wilderi e kishte zakon të bënte filma të përsosur gjatë gjithë karrierës së tij, gjë që dëshmohet nga Pothuajse i përsosur [Almost Perfect] - një retrospektivë gjithëpërfshirëse e veprës së tij që zhvillohet në [kinemanë e Institutit Britanik të Filmit] “BFI Southbank” nga 19 tetori deri në fund të vitit.Wilderi ishte një vetëmitizues i pandreqshëm, një kineast me markë shumë kohë përpara se të kishte mundësi promovimi përmes llogarive në Instagram dhe takimeve në dyqane pule [të transmetuara në Youtube]. Ai tregonte histori për kohën kur jetonte në Berlin gjatë viteve të tij të hershme në botën e spektaklit dhe mbahej zgjuar gjithë natën nga “një tualet që ishte prishur”.“Rrija shtrirë aty dhe e dëgjoja dhe, meqë isha i ri dhe romantik, përfytyroja se ishte një ujëvarë e bukur - vetëm për ta larguar mendjen nga monotonia e saj dhe nga mendimi se ishte nevojtore”.Shumica prej nesh do të kishim thirrur hidraulikun, por kineasti i ri aspirues zgjodhi, në vend të kësaj, ta përdorte incidentin si lëndë për ndoshta korpusin më të madh të veprave të epokës së artë të kinemasë. Ky është njeriu që bëri Dëmshpërblimin e dyfishtë - film noir-in arketip dhe kulmin e zhanrit, një film shpesh të imituar, por kurrë të barazuar. Ai ishte përgjegjës për Disave u pëlqen e nxehtë, një film që
Te
TelegrafiIzvorni izdavač
Imaš stručno mišljenje ili uvid iz prve ruke?
Pošalji svoju analizu, reakciju ili repliku i pridruži se mreži nezavisnih autora Balkan.news.
Nga rrënjët si emigrant te një titan i kinemasë moderne duke shkruar klasikë si Dëmshpërblim i dyfishtë [Double Indemnity], Disave u pëlqen e nxehtë [Some Like It Hot] dhe Apartamenti [The Apartment], një retrospektivë e re shënon karrierën e jashtëzakonshme të babait të [zhanrit] film noir-it.Nga: Darren Richman / The Guardian Përkthimi: Telegrafi.comSi të gjithë të mbijetuarit, Billy Wilderi nuk harroi kurrë nga vinte ose çfarë kishte lënë pas. Lindi në fillim të shekullit XX në Austro-Hungari dhe vdiq në fillim të shekullit XXI në Kaliforni, ndërsa mbishkrimi në gurin e varrit të tij i referohet vargut të tij më të famshëm: “Jam shkrimtar, por pastaj askush nuk është i përsosur”. Megjithatë, Wilderi e kishte zakon të bënte filma të përsosur gjatë gjithë karrierës së tij, gjë që dëshmohet nga Pothuajse i përsosur [Almost Perfect] - një retrospektivë gjithëpërfshirëse e veprës së tij që zhvillohet në [kinemanë e Institutit Britanik të Filmit] “BFI Southbank” nga 19 tetori deri në fund të vitit.Wilderi ishte një vetëmitizues i pandreqshëm, një kineast me markë shumë kohë përpara se të kishte mundësi promovimi përmes llogarive në Instagram dhe takimeve në dyqane pule [të transmetuara në Youtube]. Ai tregonte histori për kohën kur jetonte në Berlin gjatë viteve të tij të hershme në botën e spektaklit dhe mbahej zgjuar gjithë natën nga “një tualet që ishte prishur”.“Rrija shtrirë aty dhe e dëgjoja dhe, meqë isha i ri dhe romantik, përfytyroja se ishte një ujëvarë e bukur - vetëm për ta larguar mendjen nga monotonia e saj dhe nga mendimi se ishte nevojtore”.Shumica prej nesh do të kishim thirrur hidraulikun, por kineasti i ri aspirues zgjodhi, në vend të kësaj, ta përdorte incidentin si lëndë për ndoshta korpusin më të madh të veprave të epokës së artë të kinemasë. Ky është njeriu që bëri Dëmshpërblimin e dyfishtë - film noir-in arketip dhe kulmin e zhanrit, një film shpesh të imituar, por kurrë të barazuar. Ai ishte përgjegjës për Disave u pëlqen e nxehtë, një film që
