Pandeli pasko kuteliNjë letër e padërguar e Kutelit për Lasgushin
2 min čitanja
Pandeli pasko kuteli
Një letër e padërguar e Kutelit për Lasgushin
💡 Reakcije čitalacaUčitavamo…
Nga: Pandeli Pasko KuteliNë të ngrysurit e 17 korrikut të vitit 1959, apo si e quan në ndajnatën e jetës’, Kuteli i shkruan një letër Lasgushit nga spitali i Tiranës në spitalin e Vlorës.Megjithëse e shkurtër letra ka konfigurimin e tragjedive greke me disa akte.Akti i parë sjell trishtimet e sëmundjeve, ku Kuteli deshifron shkrimet e mjekëve me diagnoza latinisht, pra gjysmë të fshehta dhe parashikon çka e pret: vdekje e papritur dhe relativisht e shpejtë.... Me të vërtetë, vdekja i erdhi nga një infarkt i miokardit. Dhe ashtu si parashikoi, e shoqëruan vetëm kambanat fantastike të gjakut, pasi vendin sapo e gremisën drejt revolucionarizimit, i cili mbylli e prishi kisha e xhami ... Në aktin e dytë shpalosen brengat a përbashkëta, që nga sakrificat e mërgimit të gjatë deri te mosnjohja e kontributit që patën dhënë. Dhe në vendin e tyre nuk gjetën dot prehje, por të dyve u patën hedhur gurë ... Ashtu si nga fundi i vitit 1941, kur Kuteli ia doli mbanë të shpëtojë nga kulisat e luftës dhe e i dërgonte letër Lasgushit duke e bërë lexuesin e parë të poezisë së tij ‘Po të vdes në dhe të huaj..’, edhe në këtë rast i kujton Golgothanë e vet dhe e kulmon këtë me një poezi nga burgu (vendi me kukuvaja) drejtuar së shoqes ... Akti i tretë dhe i fundit i letrës është fort i shkurtër dhe moralist, ku detyra prindërore për rritjen e fëmijëve (e mbase jo vetëm), triumfon mbi dëshirën e fortë të brendshme për t’u harruar pas kësaj gjendje të cilën e quan vdekje civile.Epilogu, edhe pse tingëllon si lajtmotiv i tërë letrës - ankim për shëndetin e humbur gjatë përpjekjeve për të latuar deri në përsosmëri fjalën shqipe, vjen nëpërmjet vargjeve të Emineskut - fill lidhës poetik i rinisë së tyre në Rumani.Letra e padërguar, edhe pse në dukje personale, del përtej këtyre kufijve: është dokument i gjëmës që ju solli diktatura (sot me eufemizëm - koha), jo vetëm Mitrushit e Lasgushit, po mijëra intelektualëve të cilët në vend t’i shërbenin vendit me dijet e tyre perëndimore, u persekutua
Te
TelegrafiIzvorni izdavač
Imaš stručno mišljenje ili uvid iz prve ruke?
Pošalji svoju analizu, reakciju ili repliku i pridruži se mreži nezavisnih autora Balkan.news.
Nga: Pandeli Pasko KuteliNë të ngrysurit e 17 korrikut të vitit 1959, apo si e quan në ndajnatën e jetës’, Kuteli i shkruan një letër Lasgushit nga spitali i Tiranës në spitalin e Vlorës.Megjithëse e shkurtër letra ka konfigurimin e tragjedive greke me disa akte.Akti i parë sjell trishtimet e sëmundjeve, ku Kuteli deshifron shkrimet e mjekëve me diagnoza latinisht, pra gjysmë të fshehta dhe parashikon çka e pret: vdekje e papritur dhe relativisht e shpejtë.... Me të vërtetë, vdekja i erdhi nga një infarkt i miokardit. Dhe ashtu si parashikoi, e shoqëruan vetëm kambanat fantastike të gjakut, pasi vendin sapo e gremisën drejt revolucionarizimit, i cili mbylli e prishi kisha e xhami ... Në aktin e dytë shpalosen brengat a përbashkëta, që nga sakrificat e mërgimit të gjatë deri te mosnjohja e kontributit që patën dhënë. Dhe në vendin e tyre nuk gjetën dot prehje, por të dyve u patën hedhur gurë ... Ashtu si nga fundi i vitit 1941, kur Kuteli ia doli mbanë të shpëtojë nga kulisat e luftës dhe e i dërgonte letër Lasgushit duke e bërë lexuesin e parë të poezisë së tij ‘Po të vdes në dhe të huaj..’, edhe në këtë rast i kujton Golgothanë e vet dhe e kulmon këtë me një poezi nga burgu (vendi me kukuvaja) drejtuar së shoqes ... Akti i tretë dhe i fundit i letrës është fort i shkurtër dhe moralist, ku detyra prindërore për rritjen e fëmijëve (e mbase jo vetëm), triumfon mbi dëshirën e fortë të brendshme për t’u harruar pas kësaj gjendje të cilën e quan vdekje civile.Epilogu, edhe pse tingëllon si lajtmotiv i tërë letrës - ankim për shëndetin e humbur gjatë përpjekjeve për të latuar deri në përsosmëri fjalën shqipe, vjen nëpërmjet vargjeve të Emineskut - fill lidhës poetik i rinisë së tyre në Rumani.Letra e padërguar, edhe pse në dukje personale, del përtej këtyre kufijve: është dokument i gjëmës që ju solli diktatura (sot me eufemizëm - koha), jo vetëm Mitrushit e Lasgushit, po mijëra intelektualëve të cilët në vend t’i shërbenin vendit me dijet e tyre perëndimore, u persekutua
