EmpatiaPse e kthejmë kokën kur dikush ka nevojë për ndihmë: A po bëhemi më pak të ndjeshëm ndaj të tjerëve?
2 min čitanja
Empatia
Pse e kthejmë kokën kur dikush ka nevojë për ndihmë: A po bëhemi më pak të ndjeshëm ndaj të tjerëve?
💡 Reakcije čitalacaUčitavamo…
Mungesa e reagimit nuk do të thotë gjithmonë mungesë empatie – frika, pasiguria dhe pritja që të ndërhyjë dikush tjetër shpesh na pengojnë të bëjmë hapin e parëNjë person shtrihet në trotuar, duket i çorientuar ose qartazi nuk është mirë. Kalimtarët e shikojnë, disa ngadalësojnë hapin, por vazhdojnë rrugën. Pamje të tilla krijojnë përshtypjen se njerëzit janë bërë më të ftohtë dhe më pak të ndjeshëm ndaj vuajtjes së të tjerëve.Megjithatë, psikologjia tregon se mungesa e ndihmës nuk është domosdoshmërisht dëshmi e mungesës së empatisë. Mes ndjenjës së shqetësimit dhe veprimit konkret shpesh ndërhyjnë frika, pasiguria dhe bindja se dikush tjetër do të reagojë.Edhe pse disa studime kanë treguar rënie të vetëvlerësimit të empatisë në grupe të caktuara, këto të dhëna nuk mund të përgjithësohen për të gjithë njerëzit apo shoqërinë bashkëkohore. Problemi shpesh nuk është vetëm nëse ndiejmë diçka, por nëse atë ndjesi e shndërrojmë në veprim.Sa më shumë njerëz përreth, aq më e vogël mund të duket përgjegjësiaNjë nga shpjegimet më të njohura quhet efekti i dëshmitarit. Kur një situatë ndodh para shumë njerëzve, secili mund të mendojë se dikush tjetër do të afrohet, do të telefonojë urgjencën ose do të dijë më mirë se çfarë duhet bërë.Kështu përgjegjësia shpërndahet mes grupit dhe në fund mund të mos reagojë askush.Studimet kanë treguar se prania e të tjerëve mund ta zvogëlojë gjasën që një person të ndihmojë. Megjithatë, ky efekt është më i dobët kur rreziku është i qartë, situata duket serioze dhe njerëzit mund të bashkëpunojnë mes tyre.Pra, kalimtari jo domosdoshmërisht mendon: “Nuk më intereson”, por mund të mendojë: “Me siguri dikush e ka thirrur ndihmën” ose “Të tjerët dinë më mirë çfarë duhet bërë”, transmeton Telegrafi. Victoria Jones/PA WireI shikojmë të tjerët për të kuptuar sa serioze është situataKur nuk është e qartë çfarë po ndodh, njerëzit vëzhgojnë reagimet e të tjerëve. Nëse askush nuk afrohet, individi mund të mendojë se ndoshta situata nuk është urgjente.Një
Te
TelegrafiIzvorni izdavač
Imaš stručno mišljenje ili uvid iz prve ruke?
Pošalji svoju analizu, reakciju ili repliku i pridruži se mreži nezavisnih autora Balkan.news.
Mungesa e reagimit nuk do të thotë gjithmonë mungesë empatie – frika, pasiguria dhe pritja që të ndërhyjë dikush tjetër shpesh na pengojnë të bëjmë hapin e parëNjë person shtrihet në trotuar, duket i çorientuar ose qartazi nuk është mirë. Kalimtarët e shikojnë, disa ngadalësojnë hapin, por vazhdojnë rrugën. Pamje të tilla krijojnë përshtypjen se njerëzit janë bërë më të ftohtë dhe më pak të ndjeshëm ndaj vuajtjes së të tjerëve.Megjithatë, psikologjia tregon se mungesa e ndihmës nuk është domosdoshmërisht dëshmi e mungesës së empatisë. Mes ndjenjës së shqetësimit dhe veprimit konkret shpesh ndërhyjnë frika, pasiguria dhe bindja se dikush tjetër do të reagojë.Edhe pse disa studime kanë treguar rënie të vetëvlerësimit të empatisë në grupe të caktuara, këto të dhëna nuk mund të përgjithësohen për të gjithë njerëzit apo shoqërinë bashkëkohore. Problemi shpesh nuk është vetëm nëse ndiejmë diçka, por nëse atë ndjesi e shndërrojmë në veprim.Sa më shumë njerëz përreth, aq më e vogël mund të duket përgjegjësiaNjë nga shpjegimet më të njohura quhet efekti i dëshmitarit. Kur një situatë ndodh para shumë njerëzve, secili mund të mendojë se dikush tjetër do të afrohet, do të telefonojë urgjencën ose do të dijë më mirë se çfarë duhet bërë.Kështu përgjegjësia shpërndahet mes grupit dhe në fund mund të mos reagojë askush.Studimet kanë treguar se prania e të tjerëve mund ta zvogëlojë gjasën që një person të ndihmojë. Megjithatë, ky efekt është më i dobët kur rreziku është i qartë, situata duket serioze dhe njerëzit mund të bashkëpunojnë mes tyre.Pra, kalimtari jo domosdoshmërisht mendon: “Nuk më intereson”, por mund të mendojë: “Me siguri dikush e ka thirrur ndihmën” ose “Të tjerët dinë më mirë çfarë duhet bërë”, transmeton Telegrafi. Victoria Jones/PA WireI shikojmë të tjerët për të kuptuar sa serioze është situataKur nuk është e qartë çfarë po ndodh, njerëzit vëzhgojnë reagimet e të tjerëve. Nëse askush nuk afrohet, individi mund të mendojë se ndoshta situata nuk është urgjente.Një
